A walk down memory lane

Mijn generatie, generatie 2011, is de laatste die N-laag haar onderkomen heeft mogen noemen. Jongere leden hebben wellicht het gebouw nog wel ooit gezien tijdens een meeloopdag. Van de verhuizing zelf heb ik nooit zo veel meegekregen. Wel heb ik de laatste Borrel in de oude ‘Salon’ mee mogen maken, evenals de tijden dat er door het raam bier en fris verkocht werd om buiten te kunnen genieten, tussen de asbest.

Nu, bijna drie jaar later, is het onze beurt om te verhuizen. De meeste spullen in de Van-der-Waalskamer zijn al ingepakt. De Borrel was pas 1 februari aan de beurt, eerst moest nog op memorabele manier afscheid genomen van de bar. Het inpakken van de kamer is een kleine tocht door de geschiedenis van Van der Waals geweest. We zijn allerlei memorabilia tegengekomen die nog overgebleven zijn van verloren tijden. De mooiste vondst was wellicht nog wel een aantal kopieën van het busboek van verschillende BuExen van lang geleden, waarin verhalen te lezen waren welke ik hier niet kan plaatsen. Of een grote lading foto’s van zeker een jaar of tien oud. Toch heb ik een hoop van de mensen op deze foto’s recent nog gesproken op bijvoorbeeld een (Borrel)2 of Stiefelavond.

Ook lagen er nog een hoop herinneringen aan de oude ‘Salon.’ Waarschijnlijk was één lade gevuld met de inhoud van een van de vele vitrines die door N-laag verspreid waren. Thuis liggen nu dan ook een paar generaties Borrelpolo’s en lustrumboeken waarin nog beschreven staat hoe de dingen die we nu als gegeven beschouwen ooit ontstaan zijn. Het was echter een minder goed plan om het Borrel-lustrumbier van zeventien jaar geleden te proeven, daar ben ik zo’n drie uur ziek van geweest. Mochten we ooit nog een vitrine in Flux krijgen, zal ik zorgen dat al deze spullen weer mooi terug naar Van der Waals komen zodat iedereen er van kan genieten.

Wellicht dat jullie hierdoor ook wat herinnering aan vroeger zijn gaan herleven. Ik hoop in ieder geval van wel. Ik kan nog een tijdje vooruit, want die lustrumboeken zijn nog lang niet uit…