Kerstvakantie in zicht: terugkijken op de eerste maanden

Zo een week voor de kerstvakantie begin je als bestuurslid toch net iets meer te verlangen naar die twee weken van rust dan toen je vorig jaar nog fulltime studeerde. Maar hoe kan dat? Waarom is het leven van een bestuurslid eigenlijk opeens zoveel drukker dan dat van een ‘normale’ student? Een terugblik op de afgelopen eerste maanden als bestuur brengt toch wel wat opheldering over deze kwestie:Je bent een tijd bezig met het ernaartoe leven: de Wisselings-ALV. Eindelijk word je officieel ingehamerd als bestuurslid. Natuurlijk zijn alle erop volgende constitutieborrels leuk en leer je een hoop nieuwe en gezellige mensen kennen, zowel buiten als binnen je eigen vereniging. Je gaat de nodige feestjes af en het leven als bestuurslid is alleen maar leuk en leve de lol! Of toch niet… Naarmate de weken vorderen ga je steeds meer aspecten van je taak oppakken en wordt het ‘leve de lol’-leventje toch wat serieuzer. Je gaat je realiseren dat er ook belangrijke verantwoordelijkheden bij je taak horen en dat je deze ook serieus moet oppakken, omdat anders de vereniging spaak loopt. De truc is om de balans te vinden tussen ontspannende activiteiten (feestjes, activiteiten, Borrels, uren gezellig kletsen met leden in de Van-der-Waalskamer) en tussen wat serieuzere aangelegenheden (even niet kletsen en toch echt die belangrijke mailtjes over een boekenlevering versturen). Natuurlijk haal je uit beide aspecten voldoening voor je taak en leer je steeds meer eigenschappen van jezelf en van andere mensen kennen en daar doe je het toch voor als bestuur: Een zeker drukke en verantwoordelijke functie, maar daarmee ook een hoop leuke onderdelen die je als ‘normale’ student niet zo gauw zal tegenkomen. Nu er alweer een paar maanden van het bestuursjaar voorbij zijn, begint het langzaam een beetje door te dringen waar je nu eigenlijk allemaal verantwoordelijk voor bent. Maar komt er een lid vragen :  ‘Wat doe jij nu eigenlijk de hele dag daar in die Van-der-Waalskamer?’ dan moet ik heel eerlijk antwoorden:  ‘Uhm, dat zou ik zo snel even niet weten. Laat ik even mijn agenda erbij pakken…’